БЫТЬ БЕЛАРУСОМ

Модераторы: goward, Vadim Deruzhinsky, Andrey Ladyzhenko

Сообщение skorynapiterski » Вт авг 07, 2012 4:32 pm

Vadim Deruzhinsky писал(а):Я решил пересмотреть направленность своего исследования. Действительно, «быть беларусом» - тема одновременно и «слишком» простая, и одновременно необъятная.

Сознание холопа лишено национальной сути. Крепостному крестьянину оккупанта Суворова безразлично, что барина сменил гауляйтер Кубе или иные кто. А Гражданин означает ответственность за свою землю, он ее сохозяин, соучредитель, совладелец. Потому уже заведомо национально думающий.


Да просто не нашлось умников, которые бы обяснили холопу что при новом барине придется ему служить в 25 лет в армии и бегать по горам Кавказа и болотам Сибири. И про Сибирь не кому было расказать . :lol:
skorynapiterski
 
Сообщения: 3788
Зарегистрирован: Пт апр 25, 2008 10:48 am
Откуда: Minsk

Сообщение Vadim Deruzhinsky » Ср авг 08, 2012 1:06 am

Gervasij: «трэба даць вызначэньне, чым ёсць ХУТАРСКІ МЭНТАЛІТЭТ».

Есть две формы ведения хозяйства: общинная и хуторская. Община присуща России и Израилю, в ней сообща работают, помогают друг другу, высоко мнение коллектива о человеке, это коммуна. Ну а про хутор вы сами знаете.

Историк В. Ластовский считал, что беларуский крестьянин был намного меньшим «коллективистом», чем русский крестьянин-общинник. Во-первых, с середины XVI века в результате аграрной реформы общинное землепользование повсеместно сменилось подворным. Во-вторых, в силу природно-географических факторов беларуские крестьяне и мелкая шляхта жили, как правило, в достаточно удаленных друг от друга маленьких деревнях, хуторах, небольших имениях («застенках»). Вот почему насильственная коллективизация советского периода, вдобавок проводившаяся варварскими методами, была в психологическом плане абсолютно чуждым явлением для беларуских крестьян – «индивидуалистов» и интровертов. Совсем иное дело – Россия, где почти до самой революции сохранялась крестьянская община, а народ жил в густонаселенных деревнях.

Второе принципиальное отличие: крестьяне в Литве (Беларуси) были вассалами своих феодальных господ (панов), а не рабами. Панам принадлежала земля, но не люди, жившие на этой земле. Крестьяне обладали личной свободой. Отношения между ними и панами регулировались законами, основанными на положениях Статута ВКЛ.

Фактически наш крестьянин ничего не был обязан пану, кроме налога и военной повинности. Отношения строились с властью, как и сегодня: вы не трогаете меня, а я за это лоялен к власти.

Иное дело шляхта ВКЛ: она постоянно собиралась во всякие конфедерации, спорила на сеймах и сеймиках, в общем, у шляхты политическая жизнь бурлила. Хуторянину все это было по барабану. Он жил в своем мире хутора.

Bhajravi: «гэта абыякавасць выпешчваецца дзяржавай ужо каторае дзесяцігоддзе, якая спыняе любую ініцыятыву і забрала на сябе ўсе грамадскія функцыі».

Вот сравним ВКЛ и РБ. Хуторяне остались, есть канцлер в лице Лукашенко. А шляхта уничтожена, вместо нее правит бюрократия, некому заседать в сеймиках и спорить на политические темы. Мы при этом называемся «республикой», а ВКЛ было «княжеством», но на деле ВКЛ являлось нашей национальной республикой, а нынешняя РБ – это беларусофобское царство. Почему беларусофобское? А вот чтобы шляхты не было, как в ВКЛ. И не было в городах Магдебургии. Вот чем наша история не нравится бюрократам: она слишком свободная и являет «нежелательный пример» нынешним жителям.

Даже в России есть официальная программа президента по становлению Гражданского общества. А Лукашенко заявляет, что беларусам не нужно ни Гражданское общество, ни политические партии, ни вообще что-то иное, кроме хуторского менталитета, то есть чарки и шкварки.

Конечно, тут решающую роль играет власть, а не хуторской менталитет масс. Опыт Перестройки Горбачева показал, что за несколько лет можно в огромнейшей мере активизировать самосознание населения – гражданское, политическое и национальное. Но для этого народу дали право избирать мэров и губернаторов, директоров заводов трудовыми коллективами. Лукашенко все это отобрал у народа, да еще сказал, что народ не дорос до такой свободы. Но, во-первых, чтобы дорасти – надо иметь опыт демократии, а откуда он возьмется, если от народа ничего в стране не зависит? Во-вторых, как народ может выбирать себе президента, если не способен к выбору даже губернатора, мэра, директора завода?

При этом кто такой Лукашенко? Да он только глава ИСПОЛНИТЕЛЬНОЙ ВЛАСТИ, то есть обязан только исполнять то, что ему сказали. А вместо этого он назначает законодательную и судебную власти, что вообще страна абсурда. Потому что в таком случае законодательная власть вообще не нужна (законы создаются и утверждаются в администрации «президента», а вообще страна живет по его указам, как в царской России при Екатерине II).

И еще нюанс. Почему в Украине было и есть мощнейшее националистическое движение (УНА, УПА, УВО, бендеровцы), а в Беларуси абы что? Видимо, с хутором и связано: Украина исторически была тоже общинной – но не на уровне нашей шляхты, а на уровне уже казачества. Нашу шляхту изничтожил царизм, а вот казачество Украины к началу 20 века вошло в пик национального сознания. А в Беларуси никакого казачества не было, как и вообще мы не степная страна, а наши предки не были скотоводами, сарматами.

На почве «хуторских ценностей» Лукашенко и смог создать свою опору в лице режима, сидящего на кормушке. Это в первую очередь наши силовые ведомства и идеологи СМИ, которые СЛУЖАТ – а кому и чему, их не волнует. Лишь бы были у кормушки. Мало того, если не станет Лукашенко, то завтра же они себе точно такого найдут номер 2. Потому что речь идет об образе жизни – хуторском. Отсюда, кстати, и тот странный факт, что в Беларуси нет коррупции, как у русских. Почему? Да потому что хуторянин настолько асоциален, что даже на коррупцию не способен.
Аватара пользователя
Vadim Deruzhinsky
Модератор
 
Сообщения: 10006
Зарегистрирован: Вс дек 24, 2006 8:15 pm
Откуда: Минск

Сообщение gervasij » Ср авг 08, 2012 9:37 am

Vadim Deruzhinsky
У Вашым адказу праўда добра змяшана з домыслам.. Эпохі моцна пераплецяны паміж собку.

Трэба спачатку , відаць, паглядзець, чым ёсць хутар і калі ён стаў вызначаць мэнталітэт. Паспрабуйце адшукаць негатыў у слове "хутар".

Паводле меркаваньня Макса Фасмэра [1], слова «хутар» патрапіла ва ўсходнеславянскія мовы з стара-верхне-нямейкай (па-нямецку: huntari) і швэдзкай (па-швэдзку: hundari) моваў, а таксама з паўднёва-нямецкай (па-нямецку: hufe). Пазьней з усходнеславянскіх моваў слова перайшло ў польскую (па-польску: chutor, futor).
[рэдагаваць]Гісторыя

Хутар як від паселішча ўзьнік дзякуючы экстэнсіўнай апрацоўцы зямлі. Хутары паўставалі падчас асваеньня новых земляў, калі ствараліся адасобленыя гаспадаркі з разьмяшчэньнем усіх гаспадарскіх збудаваньняў у адным месцы побач з зямельным надзелам. Падобнымі да хутараў былі гэтак званыя водрубы і водрубавыя гаспадаркі, у якіх зямельныя ўгодзьдзі і частка гаспадарчых пабудоваў ствараліся побач, а сама сялянская сядзіба знаходзілася ў вёсцы.
Гістарычна для беларускіх земляў быў характэрны іншы тып аднадворнага паселішча — дворышча[2]. Хваля ўтварэньня хутароў на тэрыторыі Беларусі пачынаецца з адмены прыгоннага права ў сярэдзіне XIX ст. На пачатку 20 стагодзьдзя аграрная палітыка царскай Расеі спрыяла ўтварэньню хутаровых гаспадарак з мэтай узмацненьня падтрымкі з боку сялянства. Падчас Сталыпінскай рэформы (1907—1916) па ўсёй Расейскай імпэрыі былі створаныя 1,6 млн хутаровых гаспадарак з 16 млн дзесяцінаў зямлі. У Віцебскай губэрні, прыкладам, на хутары перасялілася 26,2 % сялянскіх двароў.
Новая хваля стварэньня хутароў мела месца ў час правядзеньня г.зв. Новай эканамічнай палітыкі. У далейшым гэтая палітыка атрымала назву «прышчэпаўшчына» па імені наркама земляробства БССР Зьм. Прышчэпава. Да 1929 на хутары было пераселена 107267 гаспадарак. У гэты час у Заходняй Беларусі хутары скасоўваліся пад час правядзеньня палітыкі камасацыі і парцэляцыі.
У 1927 годзе адбыўся зьезд ВКП(б), на якім было прынята рашэньне аб сацыялістычнай рэканструкцыі сельскай гаспадаркі СССР. А з 1929 году пачалася прымусовая калектывізацыя на сяле. З 1936 году ў БССР пачалося гвалтоўнае перасяленьне сялянаў з водрубаў і хутароў. У чэрвені 1939 Пленум ЦК КП(б)Б зацьвердзіў плян сьсяленьня сялян з хутароў. Усяго па Беларусі да 1941 года было сьселена каля 190 тыс. хутароў. У заходніх абласьцях Беларусі гэты працэс разгарнуўся пасьля Другой Сусьветнай вайны.
Падобнай да хутаровай гаспадаркі зьяўляецца сыстэма фэрмэрскіх паселішчаў і гаспадарак у Канадзе і ЗША.


http://be-x-old.wikipedia.org/wiki/%D0% ... 0%B0%D1%80

Такім чынам, хутар - фермерская гаспадарка, дзе жыве і кіруе заможны гаспадар, які дбае ня толькі пра свой дабрабыт, але і дзяржаву, бо ад таго, што адбываецца з яе палітычнай сістэмай залежыць і ягоны лёс. Заможнага гаспадара-хутараніна, якому ёсць што губляць, які адчувае сабе гаспадаром зямлі, які адукаваны,які сачыць за падзеямі з панталыку не саб'еш.

І пытаньні на пасашок:
Калі "хутаранства" - з'ява сярэдзіны 19 ст. , то як жылі нашы продкі да таго моманту? Ці ,ня вёскамі-грамадамі?

Шляхецкая сядзіба - апірышча дзяржавы, ёсць яскравым прыкладам хутарской гаспадаркі. Дыферэнцыяцыя шляхецкага стану была, зразумела , моцнай - беззямельныя, аднадворцы, уладальнікі вёсак. Але, мець свой лапік зямлі -было на той час марай для вялізарнай колькасці з іх, няхай нават ,у арэнду ад Радзівіллаў. дык што, тыя шляхцюкі, якія толькі і марылі пра свой хутар, займаючыяся соймікаваньнем, канфэдэрацтвам - носьбіта ганебнага хутарскога мэнталітэта? Інтравэрты?
gervasij
 
Сообщения: 3361
Зарегистрирован: Вс авг 09, 2009 1:00 pm
Откуда: Vialikalitva (Belarus)

Сообщение bhajravi » Ср авг 08, 2012 2:40 pm

gervasij писал(а):Такім чынам, хутар - фермерская гаспадарка, дзе жыве і кіруе заможны гаспадар, які дбае ня толькі пра свой дабрабыт, але і дзяржаву, бо ад таго, што адбываецца з яе палітычнай сістэмай залежыць і ягоны лёс. Заможнага гаспадара-хутараніна, якому ёсць што губляць, які адчувае сабе гаспадаром зямлі, які адукаваны,які сачыць за падзеямі з панталыку не саб'еш.

І пытаньні на пасашок:
Калі "хутаранства" - з'ява сярэдзіны 19 ст. , то як жылі нашы продкі да таго моманту? Ці ,ня вёскамі-грамадамі?

Шляхецкая сядзіба - апірышча дзяржавы, ёсць яскравым прыкладам хутарской гаспадаркі. Дыферэнцыяцыя шляхецкага стану была, зразумела , моцнай - беззямельныя, аднадворцы, уладальнікі вёсак. Але, мець свой лапік зямлі -было на той час марай для вялізарнай колькасці з іх, няхай нават ,у арэнду ад Радзівіллаў. дык што, тыя шляхцюкі, якія толькі і марылі пра свой хутар, займаючыяся соймікаваньнем, канфэдэрацтвам - носьбіта ганебнага хутарскога мэнталітэта? Інтравэрты?


вот, не думаю, што фэрмэраў надта хвалюе лёс дзяржавы. як прыклад - альшанскія пратэстанты гурочнкі. яны нават сабе не могуць дарогі зрабіць ці школьны аўтобус арганізаваць. гуркі санітарныя нормы не праходзяць. падаткі не плоцюць. затое жывуць у палацах і маюць па лэнд-ровэру. як і дзеці іх не хочуць вучыцца ў вну. вядома ж, бо не прыбыткова. дык дзе тут клопат на дзяржаўнае і нацыянальаныя інтарэсы? паўтаруся і, што фэрмэры гэныя пратэстанты. пра рост колькасці якіх пастаянна згадвае Vadim Deruzhinsky.

здаецца, так. пераблыталіся тут коні, людзі;) бо, калі хутар з'ява маладая, то руйнуецца ўся хутарска-менталітэтная пабудова. або менталітэт не завязаны на хутарскае жыццё (а мае іншыя перадумовы), або сам менталітэт не надта трывалая з'ява. але факт безумоўны беларусы не маюць такога саборнага і абшчыннага характару, як рускія.
мяркуецца, што і атамізацыя і адасабленне гараджан у сваех кватэрах - гэта з'ява тыпова гарадская. і з хутарам не звязана. наўрад ці ў токіа ці нью-ёрку кожны ведае сваех суседзяў. а, вось, папярэдні прыклад з дзяцінства мажліва пацверджвае гэта. сяляне за часы ўрбанізацыі засяліліся ў шматкватэрныя дамы. але заставаліся тымі ж вяскоўцамі, з калгасным светаглядам. у вёсцы ўсе адзін аднаго ведаюць, знаюць хто чым жыве. і чым болей асоба ўцягваецца ў гарадское жыццё, тым менш яе хвалююць суседзі. камунікацыя адбываецца не па тэрытарыяльнай прыкмеце, а інтарэсах і цікаўнасцях.
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение gervasij » Ср авг 08, 2012 4:51 pm

bhajravi, калі я пісаў пра "сваіх" фермераў, то бачыў перад вачыма не альшанскіх гуркагобаў, але заможных хутаран, якія на грошы , якія прывезлі з США ці Еўропы набывалі зямлю, а таксама -"кулакоў" першай паловы 20 стагоддзя, з якімі змагаліся чырвоныя "міраеды". Тыя ведалі шмат, сачылі за падзеямі і былі, бо першыя пасярод першых, актыўнымі дзеячамі грамадскага арганізму. Так ,мне падаецца. І гэта тутэйшыя. Што было ў Польшчы, як там квітнела велькапольская гаспадарка мне цяжка сказаць, але павінна была квітнець і пасьля вайны, бо хутаран там не ганялі.
Зразумела, што на тое, каб вандраваць дзеля асалоды па дальнему замежжу ці яшчэ што, часу ў іх не ставала. Але, на грамадскіх сходах, мяркую, голас іх грымеў. З хутарской настойлівасцю.

Альшанскія... Пратэстанта вылучае пратэстанцкая этыка, працавітасць. Але , ад гэтага ён стаў фермерам? Ці ён проста дробны прадпрымальнік, які жыве ў горадзе, мае дзялку і абрабляе яе як мураш?
Ці, ён мае вялікі надзел зямлі за горадам, клапоціцца пра тое, каб шлях да ягонай сядзібы быў добрым (каб гуркі хутка перасоўваць з пункту А ў пунк Б)? Жывучы ў горадзе-кожны сам па сабе.. розная вера... цемрашальства адных, п'янства, зайздрасць... Няўжо, пратэстанты павінны клапоціцца пра дзяржаўную маёмасць- шляхі?
Але.. Мяркую, калі б там існавала нейкая еднасць /як на садовых таварыствах/ дык ніхто б не пашкадаваў грошаў на рамонт...

А тое што не ўсім вучыцца ў ВНУ.. дык няўжо ўсе палякі, немцы, французы, ангельцы маюць вышэйшую адукацыю? Але, з часам, калі ня будзе месца вольнага на зямлі ад гуркоў, прыйдзецца ім шукаць іншыя варыянты... тады і знойдзецца які бацька, які пашле сына вышэй парніка, каб чалавекам стаў, можа нават прэзідзентам.
gervasij
 
Сообщения: 3361
Зарегистрирован: Вс авг 09, 2009 1:00 pm
Откуда: Vialikalitva (Belarus)

Сообщение альберт » Чт авг 09, 2012 8:52 am

Vadim Deruzhinsky писал(а):
И еще нюанс. Почему в Украине было и есть мощнейшее националистическое движение (УНА, УПА, УВО, бендеровцы), а в Беларуси абы что? Видимо, с хутором и связано: Украина исторически была тоже общинной – но не на уровне нашей шляхты, а на уровне уже казачества. Нашу шляхту изничтожил царизм, а вот казачество Украины к началу 20 века вошло в пик национального сознания. А в Беларуси никакого казачества не было, как и вообще мы не степная страна, а наши предки не были скотоводами, сарматами.


В Украине где жили казаки тишина и спокойствие, было, есть и будет. Все протестные движения там возникали на Волынщине, не столько соврнменной Волынщине, но в более широком понятии и территории(а казаками там и не пахло), а про Волынь еще в 16 веке писали, что в ВКЛ и Польше самые воинственные это волынцы. А казаки это пшик :D
Аватара пользователя
альберт
 
Сообщения: 1505
Зарегистрирован: Пт ноя 25, 2011 7:11 pm
Откуда: Минск

Сообщение bhajravi » Чт авг 09, 2012 4:51 pm

gervasij писал(а):bhajravi, калі я пісаў пра "сваіх" фермераў, то бачыў перад вачыма не альшанскіх гуркагобаў, але заможных хутаран, якія на грошы , якія прывезлі з США ці Еўропы набывалі зямлю, а таксама -"кулакоў" першай паловы 20 стагоддзя, з якімі змагаліся чырвоныя "міраеды". Тыя ведалі шмат, сачылі за падзеямі і былі, бо першыя пасярод першых, актыўнымі дзеячамі грамадскага арганізму. Так ,мне падаецца.

Ці, ён мае вялікі надзел зямлі за горадам, клапоціцца пра тое, каб шлях да ягонай сядзібы быў добрым (каб гуркі хутка перасоўваць з пункту А ў пунк Б)? Жывучы ў горадзе-кожны сам па сабе.. розная вера... цемрашальства адных, п'янства, зайздрасць... Няўжо, пратэстанты павінны клапоціцца пра дзяржаўную маёмасць- шляхі?

А тое што не ўсім вучыцца ў ВНУ.. дык няўжо ўсе палякі, немцы, французы, ангельцы маюць вышэйшую адукацыю? Але, з часам, калі ня будзе месца вольнага на зямлі ад гуркоў, прыйдзецца ім шукаць іншыя варыянты... тады і знойдзецца які бацька, які пашле сына вышэй парніка, каб чалавекам стаў, можа нават прэзідзентам.


няўжо такі й перад вачыма скакалі грозныя землепашцы?;) не ведаў бы паніча асабіста, дык параіў бы закусваць пасля другой:) я, вось, іншага меркавання аб палітычнай адукаванасці тагачасных сялян. былі, вядома, і дасведчаныя гаспадары, але здаецца з большага сітуацыя была аналагічнай сённяшняй. заможны яшчэ не значыць свядомы. от, дробная шляхта была матэрыяльна фактычная роўная сялянам, але была куды сацыяльна актыўней. тут, мяркую, выхаванне грае адну з галоўных дудаў.

а пра каво пратэстанты клапоцяцца? толькі пра саміх сабе. праўда ж агітуюць. то бок рупяцца і за чужыя душы;) дык маглі б за дзяржаву падумаць, і за народ свой, дый і за дарогу ўрэшце..

тут не ў дыпломе справа. а ў тым, што людзі развівацца не хочуць. іх усё задавальняе. цікава ці чытаюць яны якія кніжкі хоць. акром бібліі..
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение gervasij » Сб авг 11, 2012 5:33 pm

Спадар, bhajravi, хутка пабачымся! Адкажаце па поўнай праграме)

Чытаю Вас і нічога не разумею. Не хапае мне адукацыі, каб прабіцца праз навароты. Што і да чаго ніяк не пайму - "закусвайце, ваяўнічыя земляробы... і г.д."...

Не рабіце памылак Правадыра форума, ня блытайце час, лета з зімой... Усё, калі ласка , удакладняйце. )

Перш чым у гуркаробаў- пратэстантаў у першым й другім калене камяні кідаць, што невукі, кніг ня чытаюць, пра дзяржаву ня клапацяцца.. паглядзім спачатку на сабе. Што мы, пракачаныя ў гісторыі ад А да Я зрабілі дзеля дзяржавы? І дзе мы закідалі жвірам яму на дарозе, дзе плот паднавілі.. /не на сваім летішчы, а так, абы дзе/, каб іншым лепей было?
Яшчэ пытаньне, якое паняцце можа быць у Альшанскіх, які гонар за Краіну, калі яны выгадаванцы сацыяльнага рэалізма, ад якога іх, магчыма ванітуе?! Хто з імі "культурна" працуе, калі яны самі ўзнаўляюць сабе падобных..?
Даю поўвуха на адсячэньне, што нават некаторыя тутэйшыя фарумісты, магчыма, пра нашу культуру ведаюць ня тое каб нічога, але ..не так уж і шмат. Бо, па таму, як падтрымліваецца тэма КУЛЬТУРА ВЯЛІКАЛІТВЫ, МУЗЫКА ВЯЛІКАЛІТВЫ бачна, што цікавасці грамадства далей за барацьбу за балцкі субстрат і іншае падобнае проста ня выходзяць. А бяз ведаў /прычым з дзяцінства/ імёнаў, твораў , як літаратурных, дык і музычных ад Сярэднявечча да сучаснасці ня вырвацца з багны. Ведаючы з дзяцінства, мы шагаем далей,развіваем, а ня займаемся бязконцым вяртаньнем й вяртаньнем імёнаў з небыцця.

Калі гэта так, калі няма прагі ў тутэйшых, дык чаго чакаць ад тамтэйшых, гуркаробаў?
Тое самае і з мовай.
Няўжо дзеці В.Д. , якія і зараз, магчыма, ня чуюць у хаце нашу мову, будуць ведаць яе, як Купала? Ці, вырашаць, што раз бацька не размаўляе, але такі вядомы, дык мы што, горш?
Ці, я памыляюсь і самыя лепшыя мовазнаўцы як раз з цалкам расейскамоўнага атачэньня выходзяць?


П.С. вось так, дзеля жарту пытаньні /можна не адказваць/ да фарумістаў:
Топ-10 ліцьвінскіх мастакоў за ўсе часу, ад твораў якіх зямля скаланулася..
Топ-10 кампазітараў, музыкаў, якія нешта ў гэтым сьвеце зварухнулі.
Топ-10 пісьменьнікаў і паэтаў якія спрабавалі зрабіць гэты свет лепей.
Топ-10 філосафаў...

Мяркую, што нейкі сярэдні немец, француз,ангелец,ці паляк на гэта пытаньне адкажа. Адкажа і з выклікам паглядзіць на нас.. ну, а Вы?
І пойдзе ,усміхаясь у бараду... а мы -"на першым жа скачку расколемся" - Хруцкій, Міцкевіч, Агінскій, Лышчынскій... а далей?
Прабачаюсь, батарэя зараз ляснецца... калі што, удакладню. потым.
gervasij
 
Сообщения: 3361
Зарегистрирован: Вс авг 09, 2009 1:00 pm
Откуда: Vialikalitva (Belarus)

Сообщение bhajravi » Вс авг 12, 2012 11:53 am

gervasij писал(а):Не хапае мне адукацыі, каб прабіцца праз навароты."


пан, тожа падаўся ў гурковы бізнэс?;)

gervasij писал(а):Перш чым у гуркаробаў- пратэстантаў у першым й другім калене камяні кідаць, што невукі, кніг ня чытаюць, пра дзяржаву ня клапацяцца..


дык і дзядзьку абыходзіць тэму. тэза была такая, што заможны кулачок будзе дбаць не толькі пра свой дабрабыт, але й пра агульнанацыянальны. я ў гэтым сумняваюся. і альшанцы яскрава пра тое сведчаць. пра гіпатэтычных слаўных нашчадкаў гуркабобаў няма чаго гаварыць, бо тае толькі надзеі і разважанні.

gervasij писал(а):паглядзім спачатку на сабе. Што мы, пракачаныя ў гісторыі ад А да Я зрабілі дзеля дзяржавы? І дзе мы закідалі жвірам яму на дарозе, дзе плот паднавілі.. /не на сваім летішчы, а так, абы дзе/, каб іншым лепей было?


нагадваю: альшанцы падаткаў не плацяць. а кожны з нас выдаткоўвае са свайго заробку пэўную суму на агульнадзяржаўнае будаўніцтва. існаванне гэткага форуму няўжо нічога не ўносіць у нацыянальную скарбонку? не адным жа гурком (жвірам і плотам) жывы чалавек. і добрым словам можна дапамагчы. адкажу за сябе. асабіста я быў сярод тых, хто ладзіў акцыю па прыборке гарадскога парку ад смецця ў Наваполацаку і быў непасрэдным яе удзельнікам. не густа, канечне, але хоць нешта.

gervasij писал(а):Яшчэ пытаньне, якое паняцце можа быць у Альшанскіх, які гонар за Краіну, калі яны выгадаванцы сацыяльнага рэалізма, ад якога іх, магчыма ванітуе?! Хто з імі "культурна" працуе, калі яны самі ўзнаўляюць сабе падобных..?


ягамосць, дык эта ўжо іншая справа. была канстатацыя факту адно, што ёсць такія рабяты і яе вынікі для грамадства. не кажу, што альшанцы цалкам вінаваты ў сваіх ультра-собскіх паводзінах і невуцтв. вот, мі з вамі таксама гадаванцы сац.рэалізму, але чамусьці не ўзнаўляем сабе падобных;) яны не пяшчотныя і пушыстыя, а яшчэ самі вінавацяць гарадскіх у тым, што яны працаваць няхочуць, адныя лайдакі бач. так шо і абяляць іх не варта.

gervasij писал(а):Даю поўвуха на адсячэньне, што нават некаторыя тутэйшыя фарумісты, магчыма, пра нашу культуру ведаюць ня тое каб нічога, але ..не так уж і шмат. Бо, па таму, як падтрымліваецца тэма КУЛЬТУРА ВЯЛІКАЛІТВЫ, МУЗЫКА ВЯЛІКАЛІТВЫ бачна, што цікавасці грамадства далей за барацьбу за балцкі субстрат і іншае падобнае проста ня выходзяць.


пра паўвуха цалкам згодны. вумныя мужы кажуць, што нацыю стварае яе авангард у выглядзе пісьменнікаў і паэтаў, музыкаў, філосафаў, мастакоў, журналістаў, гісторыкаў і лінгвістаў.. таму трэба бамбардзіраваць паспалітых культурным скарбам ліцвінаў. але ш, пан, бачыць сам, што бомбы этыя на каленке лепім, бо самі часта нічога пра гэты авангард не ведаем..

што тычыцца сярэдніх немцаў ці хранцузаў. дык, вось, для чысціні эксперымента апытай пару штук. каво ані там назавуць. усё ж, па-першае, у іх якая-ніякая ў этых эўрапейцаў нацыянальная дзяржава. прынамсі, вуліцы спадзяюся ў іх не абрыкосавая з сонечнай, і станцыі метро не леніна, маладзёжная (замест моладзевая), фрунзенская, кастрычніцкая, трактарны завод.. і г.д. па-другое, не варта раўнаць веліч хаця б той жа нямецкай філасоўскай школы з беларускай. там гэта сусветна вядомыя імёны. растыражаваны не толькі самімі немцамі. таму ім у гэтым плане прасцей. колькі вона таго ж Ніцшэ друкую-перадрукоўваюць. у тым ліку і на расейскай. а Лышчынскага хто чытаў творчасць.. ды чо далёка хадзіць. калі было апошняе перавыданне Абдзіраловіча? (у Беларусі ўвогуле не было. а што там перавыдаць та. 30 старонак усяго. па-нармальнаму, у школьнай праграме павінен быць)
Последний раз редактировалось bhajravi Вс авг 12, 2012 3:22 pm, всего редактировалось 3 раз(а).
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение bhajravi » Вс авг 12, 2012 1:21 pm

пра хутары. вот, выпіска з падручніка за 11 клас "История Беларуси. ХІХ - начало ХХІ в." (Минск, Издательский центр БГУ, 2009):

"В соответствии с указом от 9 ноября 1906 г. каждый крестьянин мог выйти из общины и получить землю, которой пользовался, в личную собственность, причем на отдельном участке - хуторе или отрубе. так уничтожалась крестьянская община и общинное землевладение, разрушались населенные пункты, а вместе с ними - традиционный уклад жизни сельских жителей и коллективистская традиция восточнославянской деревни. Крестьянину нужно было разобрать и перевезти на хутор, гумно, хлев, амбар и другие хозяйственные постройки, собрать их на новом месте. Многие постройки были настолько дряхлыми, что просто рассыпались, а на новые не было денег. На хуторе надо было выкопать колодец, подвести дорогу, выполнить другие хозяйственные работы. Средств на это у большинства крестьян не было. Взять деньги в банке они тоже не могли, потому что нечем было потом рассчитываться за кредит.

Земля на полях вокруг деревни отличалась по качеству, и каждый хотел получить хутор на том поле, где земля была более плодородной. Поэтому крестьянину приходилось угождать местным чиновникам, землеустроителям и землемерам при помощи взяток. На это у большинства тоже не было денег.

Получить бывшую общинную землю в собственность крестьянин мог и в виде отруба. В этом случае усадебные и хозяйственные постройки не обязательно было переносить в поле, на место нахождения отруба. Можно было продолжать жить в деревне. Но здесь возникали сложности, связанные с качеством земли отруба, его удаленностью от деревни, отсутствием дороги для подъезда и др.

Материальной и финансовой поддержки со стороны государства при переселении на хутора и при пользовании землей в виде отруба крестьянство не получало. Незначительные средтсва, выделенные на эти цели, были разворованы чиновничеством. Хуторизация осуществлялась за счет самих обедневших крестьян.
В связи с этим большой активности в переселении крестьянства на хутора Беларуси не наблюдалось. В 1907-1914 гг. в пяти западных губерниях только 12% от вссех крестьянских дворов создали хуторские и отрубные хозяйстсва. Остальные крестьянские дворы проигнорировали столыпинскую хуторизацию.

Охотно выходили из общины крестьяне-бедняки, которые из-за невозможности вести хозяйство продавали свои наделы и переходили на положение батраков или переселялись в города. С 1907 по 1914 г. в белорусских губерниях продали землю хозяева 35,8% всех хуторских и отрубных дворов. Крестьяне-бедняки превращались в сельскохозяйственных рабочих, пролетариев.

Активно выселялись на хутора зажиточные крестьяне. Они скупали за бесценок землю бедняков, а также земли помещиков, чиновников и офицеров, увеличивали размеры своих хозяйств и превращались в сельскую буржуазию. Если до реформы крестьяне, во владении которых было от 15 до 25 десятин земли состовляли 8,1%, то в результате реформы их число увеличилось до 37,3%.

Таким образом, стоолыпинская аграрная реформа содействовала капитализации аграрного сектора российской экономики, количественному росту сельской буржуазии и сельского пролетариата, концентрации больших земельных массивов в руках зажиточного крестьянства, становившегося главной социальной опорой самодержавия на селе. В 1914 г. зажиточных крестьян в Беларуси стало 12%, а бедняков - 68%.

Вместе с тем попытки разрушить общину и выселить крестьян на хутора, уничтожить традиционный жизненный уклад и коллективистскую традицию восточнославянской деревни при сохранении помещичьего землевладения не имели успеха". с. 64-66 (И.Л. Качалов)
Последний раз редактировалось bhajravi Вс авг 12, 2012 3:06 pm, всего редактировалось 3 раз(а).
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение bhajravi » Вс авг 12, 2012 3:03 pm

выкажу думку, што да складвання "хутарскога", інтравертнага, замкнёнага менталітэту беларусаў спрычынілася не т.зв. хутарызацыя, а безупынныя войны на тэрыторыі нашай краіны і пастаянныя жорсткія рэпрэсіі з боку расейскіх акупантаў, савецкі тэрор і сучасны пераслед дэмакратычных і апазіцыйных (у шырокім сэнсе слова) рухаў. страх пазбавіцца маёмасці, пасады, а то і жыцця вымушаў быць людзей малагаварлівымі, трымаць усё ў сабе. а вот тыя, хто ідзе ў нагу за правадыром здаецца больш разняволеныя і экстравертныя. пэўную ролю можа і грае нейкі экзістэнцыялізм беларусаў (які таксама вынікае з умоваў жыцця).
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение Vadim Deruzhinsky » Вс авг 12, 2012 7:16 pm

Bhajravi: «В соответствии с указом от 9 ноября 1906 г. каждый крестьянин мог выйти из общины и получить землю, которой пользовался, в личную собственность, причем на отдельном участке - хуторе или отрубе»

Вы путаете разные эпохи и разные ситуации.

При царизме наши крестьяне были закрепощены в крепостное право, чем ни в чем не отличались от русских. Точно так в Восточной Беларуси (т.н. БССР) были созданы колхозы, в которых беларусы ничем не отличались от тадждиков или бурятов, а после войны – от латышей, молдаван и западных украинцев с западными беларусами.

Но речь-то не об этом.

Согласно энциклопедии «Беларусь», этнос беларусов (литвинов) сложился с 1250-х к 17 веку, беларуская нация – с 16 века к 1920-м. Большей частью это время формирования облика беларуса вне и крепостного права царизма, и вообще вне колхозов.

Так что оставим указы и реалии 1906 или 1933 годов вне вопроса формирования ментальности беларуса. Вы согласны?

Ментальность формируется веками, а то и тысячами лет развития местной культуры.
Аватара пользователя
Vadim Deruzhinsky
Модератор
 
Сообщения: 10006
Зарегистрирован: Вс дек 24, 2006 8:15 pm
Откуда: Минск

Сообщение bhajravi » Вт авг 14, 2012 12:26 pm

Vadim Deruzhinsky писал(а):Вы путаете разные эпохи и разные ситуации.
Согласно энциклопедии «Беларусь», этнос беларусов (литвинов) сложился с 1250-х к 17 веку, беларуская нация – с 16 века к 1920-м. Большей частью это время формирования облика беларуса вне и крепостного права царизма, и вообще вне колхозов.


менавіта)
адпаведна энцыклапедыі беларусы, як нацыя былі ажно ў 1920 годзе. а мы тут коп'я ламаем ў 2012 ці ёсць тая нацыя ці яе няма.. але не заўсёды акадэмічныя выданні адлюстроўваюць рэчаіснасць. здаецца, тая ж сітуацыя і пра менталітэт, дзе мусоляць тыповыя штампы пра талерантнасць або працавітасць беларусаў.

вы самі сабе супярэчыце. раз менталітэт фармуецца стагоддзямі, і на яго не паўплывала Сталыпінскія рэформа, то з якога рога ён станецца хутарскім? трэба шукаць іншыя чыннікі, што спрычыніліся да інтравертнасці мыслення беларусаў. я, вот, схіляюся да думкі, што на яго паўплывала прыроднае асяроддзе (праз раскіданасць вёсак сярод густых лясоў і балот, бездарожжа ў пэўныя сезоны цалкам вырывала іх з агульнага жыцця дзяржавы), няспынныя войны (сяляне былі вымушаны хавацца і ўнікаць канфрантацыі), а таксама неадпаведнасць жыццёвых умоў і памкненняў духу (то бок непаразуменне з боку іншых змушала замыкацца ў сабе). хаця не здзіўлюся, што інтравертнасць мы блытаем з чымсьці іншым..

але. менталітэт - гэта хоць і даволі трывалая рыса, але яшчэ не значыць, што ён саўсім не падлягае зменам. кожнае новае пакаленне прыносіць нешта сваё ў гэтую скарбонку. і фармуецца ён не толькі пад час сацыялізацыі, але і ў працэсе камунікацыі з вонкавым светам, праз пэўныя ўстаноўкі маралі, звычаі. з пачатку 20 стагоддзя адбыліся карэнныя змены ў жыцці беларусаў, думаю яны адбіліся і на іхным менталітэце.
у сярэднявеччы, ды нават яшчэ ў 19 стагоддзі жыццё беларусаў было абумоўлена хрысціянскай рэлігіяй, а сёння іхны светапогляд амаль цалкам вызвалены ўплыву царквы. і калі ранейшы дабрабыт залежыў ад руплівасці працы на зямлі, то цяпер адарванасць ад яе, і новыя ўмовы назапашвання багацця фармуюць і новыя формы менталітэту (не звязаны з павагай да працавітасці). вялікі ўплыў дзейсніць і экспансія інфармацыйнай прасторы расеі, што насоўвае неўласцівыя беларусам рысы. і г.д.
наяўнасць зменаў можна ўбачыць у параўнанні фальклорных светапоглядных установак з існымі поглядамі беларусаў.

Vadim Deruzhinsky писал(а):При царизме наши крестьяне были закрепощены в крепостное право, чем ни в чем не отличались от русских. Точно так в Восточной Беларуси (т.н. БССР) были созданы колхозы, в которых беларусы ничем не отличались от тадждиков или бурятов, а после войны – от латышей, молдаван и западных украинцев с западными беларусами.


Статут ВКЛ юрыдычна замацоўваў прыгоннае права. працягнула традыцыю і Канстытуцыя 1791. вядома, што сітуацыя была лепшая за расейскую, але сяляне паўсюдна былі людзьмі другога гатунка. дый і няўжо адно толькі форма гаспадарання ў стане вынішчыць этнічныя адметнасці? пераўтварыць з бурата і беларуса ў маскаля?

выкажу сваю думку на чыннікі фармавання менталітэта чалавека традыцыйнага грамадства. менталітэт якога быў трывалым і ўстойлівым, бо і жыццё яго было такім жа і залежыла выключна ад геаграфічна-кліматычных фактараў. такіх як ландшафт (лес, горы, балоты, мора, рака, стэп, пустыня). як ужо пісаў выйшэй лес (гушчары) мог фармаваць інтравертны тып, а стэп наадварот экстравертнасць. клімат (цёплы, умераны, халодны, спякотны). так, халодны клімат большую частку змушае сядзець людзей дома, што не спрыяе камунікацыі. тое можна самае сказаць і пра частыя ападкі. колькасць сонечных дзён. чым іх меней, тым больш людзі схільныя да дэпрэсіі і апатыі. з гэтых фактараў вынікаюць наступныя. харчаванне. кожная кліматычная зона мае сваю адметную флору. здаецца ежа на першы погляд не мае відавочнага ўплыву на псіхалагічны стан, але ён безумоўна існуе. дарэчы, бульба ў аюрведзе, як і ўсе карняплоды лічацца тамасіным прадуктам (што выклікае млявасць, тупасць, інэртнасць). а схаванасць клубняў у зямлі можна экстрапаляваць на тыя псіхалагічныя якасці, якімі надзяляе расліна. сюды можна аднесці і псіхаактыўныя рэчывы, што ўжываліся ў рэлігійнай практыцы, і адбіваліся на светапоглядзе. фаўна. назіранне за пэўнымі жывёламі, капіяванне іх паводзін й жаданне здабыць іхныя ўласцівасці і сілу фармавалі адпаведныя псіхалагічныя якасці. і, нарэшце, форма вядзення гаспадаркі (качаванне, земляробства, рыбная лоўля). так, земляробства, напрыклад, спрыяе прывязцы жыцця да колазвароту сезонаў і "ўкараненню" на зямлі.
з пераходам да гарадскога жыцця, глабалізацыйных працэсаў гэтыя фактары не маюць ужо таго ўплыву.
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Сообщение bhajravi » Вт авг 14, 2012 4:31 pm

выдалена
Аватара пользователя
bhajravi
 
Сообщения: 80
Зарегистрирован: Чт сен 29, 2011 7:54 pm

Re: БЫТЬ БЕЛАРУСОМ

Сообщение Лявон Воучак » Сб ноя 24, 2012 9:41 pm

Однозначно, один государственный язык - беларуский. Невероятно красивый и мелодичный язык, не смотря на то, что был частично русифицирован. Если есть возможность восстановления "руссизмов" на родной - восстановить, либо заменить близкими словами из родственных языков (польский) но без фанатизма.Восстановление национальной символики и самой национальности "литвин". Без возвращения к корням сложно взращивать национальную гордость. Как беларус, мечтаю увидеть адекватный учебник беларуской истории, но для начала хотя бы календарь памятных дат и событий. Надеюсь, что и на учебнике, и календаре увижу фамилию Деружинский:-)
Аватара пользователя
Лявон Воучак
 
Сообщения: 87
Зарегистрирован: Сб ноя 24, 2012 9:01 pm

Пред.След.

Вернуться в История

Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 3